سایت دکتر مظهری

پسري 12 ساله دارم كه وزنش 31 كيلوگرم است و هيچ اشتهايي براي غذا خوردن ندارد. چه كنم؟

يك پسر 12 ساله در شرايط معمولي حداقل 138 سانتيمتر قد و 30 كيلوگرم وزن و حداكثر 162 سانتيمتر قد و 58 كيلوگرم وزن دارد. وزني كه اين خواننده محترم در مورد فرزندشان بيان نموده‌اند (و به قد وي اشاره نكرده‌اند)، 31 كيلوگرم اعلام گرديده كه در حداقل محدوده وزن تعيين شده مي‌باشد. اگر از نظر ميزان افزايش قد تاخيري مشاهده نشود، جاي نگراني وجود ندارد، چرا كه در محدوده قابل قبول است. در مورد بي‌اشتهايي نيز توجه اين خواننده محترم و ساير افرادي كه دل‌نگراني مشابهي دارند را به نكات زير جلب مي‌نماييم:

بي‌اشتهايي‌هاي احتمالي كودكان ناشي از عوامل مختلفي مي‌باشد كه عمده‌ترين آنها عبارتند از:

عدم دريافت كافي انرژي و پروتئين، اجتناب از مصرف ميوه و سبزيجات يا گوشت‌ها، تخم‌مرغ و لبنيات، ابتلا به كم‌خوني‌هاي ناشي از فقر آهن، سوءتغذيه ناشي از عدم دريافت كافي مواد مغذي كليدي و بسيار مهم از قبيل آهن، كلسيم، روي، يد و ويتامين‌هاي A، D، C و گروه B كمپلكس، ابتلا به بعضي از بيماري‌هاي گوارشي، مشكلات دهان و دندان، معده و روده‌ها و مصرف بعضي از داروها كه جذب مواد مغذي را كاهش مي‌دهند (از قبيل آنتي‌اسيدها، ضدتشنج‌ها، ملين‌ها، آنتي‌بيوتيك‌ها و ساير داروهاي درماني و پيشگيري‌كننده)، افزايش ميزان و سرعت دفع و يا برگردانيدن مواد خوردني و آشاميدني تحت تاثير مسموميت‌هاي حاد و مزمن غذايي و دارويي، اسهال، استفراغ، ابتلا به انگل‌هاي روده‌اي، عفونت‌هاي مزمن يا بيماري‌هاي متابوليكي ارثي يا اكتسابي توأم با تب‌هاي خفيف يا شديد، عدم تامين نيازهاي افزوده شده تحت تاثير پركاري تيروئيد، تب، خونريزي‌هاي آشكار و نهان جهش رشد در ايام پيش از بلوغ و بلوغ كه به طور پراكنده و نادري مشاهده مي‌شوند و اگر به موقع به متخصص مربوطه مراجعه و چاره‌جويي گردند، به سهولت و آساني قابل كنترل و درمان مي‌باشند.

چه بايد كرد؟

الف) سعي بفرماييد در اولين فرصت تجديد نظري در قبال رفتار، كردار و گفتار خود به عمل آوريد، خونسردي خودتان را حفظ نماييد و اقدامي نفرماييد كه كودكان متوجه گردند كه چقدر غذا خوردن يا نخوردن آنها براي شما و خانواده اهميت دارد. كودك را به خورانيدن و نوشاندن موادي كه پر از خاصيت مي‌باشند، اصرار و اجبار ننماييد. باور بفرماييد اين رفتار شما باعث خواهد شد كه كودك در طول زندگي آينده خود نيز از ميل كردن آن خودداري نمايد. بهتر است چندين بار بدون هيچ اظهارنظر مثبت يا منفي، در خلال ساير غذاهاي مورد علاقه فرزندتان اين غذاها را نيز ارائه كنيد و مطمئن باشيد كه بدين طريق بهتر نتيجه خواهيد گرفت تا روش‌هاي قبلي. تنها اعلام داريد اگر دلت خواست بخور و اگر ميل نداري نخور و هر وقت گرسنه شدي بخور، چرا كه جايگزين ديگري در اين روز موجود نمي‌باشد. اگر فقط دو هفته دوام بياوريد و بي‌اعتنايي نماييد، نتيجه مثبت آن را خواهيد ديد.

ب) از دادن هله هوله (از قبيل شكلات، شيريني، بستني، چيپس و پفك) در ميان‌وعده‌ها از طرف خود و ساير وابستگان براي ابراز محبت و دلجويي خودداري فرماييد، چرا كه چنين تنقلاتي فاقد موادمغذي لازم جهت تامين نيازهاي رشدي كودك هستند و عامل بي‌ميلي كودك به خوردن وعده اصلي صبحانه، ناهار و شام مي‌گردند كه حاوي تراكم مواد مغذي بيشتر و مفيدتري مي‌باشند.

ج) به خواب زود هنگام شبانه و به بيدار شدن طبيعي كودكان در صبح هنگام بهاي بيشتري بدهيد. كودكي كه به اجبار از خواب بيدار نشده باشد، ميل بيشتري به صبحانه (اين وعده بسيار مهم) نشان خواهد داد و ميان وعده روز را نيز با اشتها تناول خواهد كرد.

د) باور بفرماييد با آزاد گذاشتن كودكان در خوردن غذاها به هر نحوي كه دلخواهش مي‌باشد و هر زماني كه ميل دارد، نه تنها روز به روز به ميزان خورد و خوراك و تنوع خوسته‌هاي او افزوده خواهد شد، بلكه حس استقلال‌طلبي و اتكا به نفس و قدرت تصميم‌گيري و انتخاب او تقويت مي‌شود و بهتر و بيشتر براي قبول مسؤوليت‌هاي بزرگتر و تصميم‌گيري‌هاي خطيرتر بار آورده مي‌شود. در ضمن دادن غذا سر ساعت معين و محيط مشخص روشن و خوشايند و استفاده از رنگ‌هاي قرمز و نارنجي، به دور از تماشاي تلويزيون توصيه مي‌شود.

ر) هرگز كودك خودتان را با ساير كودكان هم‌سن و هم جنس مقايسه نفرماييد. كودكان با داشتن زمينه ژنتيكي و ارثي متفاوت‌، سرعت رشد، جنب و جوش و ميزان نياز متفاوتي با يكديگر دارند.

در خاتمه يادآور مي‌شوم گرچه عمده‌ترين اختلالات تغذيه‌اي و بي‌ميلي از رفتارهاي پدر و مادر و اطرافيان شكل مي‌گيرد، ولي در پاره‌اي از موارد، احتمال ابتلا به عفونت‌هاي مزمن يا مصرف دائمي و طولاني مدت بعضي از داروها و يا تك‌خوري‌ها و بدخوري‌ها ممكن است منجر به نقصان بعضي از ريزمغذي‌ها شود. همچنين ابتلا به كم كاري تيروئيد، بيماري‌هاي روماتيسمي، نارسايي‌هاي قلبي، اختلالات غدد درون ريز يا مصرف بي‌رويه يا عدم مصرف به موقع قطره‌ A-D و يا مسموميت با فلزات سنگين سرب، جيوه و غيره ممكن است عامل بي‌اشتهايي واقعي باشند، لذا مراجعه ادواري به متخصصين قويا توصيه مي‌شود (هر 3 يا 6 ماه يكبار).

براي آسايش خيال اين بانوي محترم توصيه مي‌گردد قد فرزند گرامي خود را برحسب متر اندازه‌گيري كنند و وزني كه در حال حاضر دارند را (برحسب كيلوگرم) به مجذور قد تقسيم كنند. چنانچه عدد به دست آمده (BMI)، بين 15 تا 9/20 قرار داشته باشد، در محدوده وزن طبيعي بوده و چنانچه زير 15 باشد، كمتر از وزن طبيعي اوست طبيعتا در BMI بالاتر از 21 تا 2/24، داراي اضافه وزن و بيش از 2/24 چاق است كه بايد با پسرهاي مشابه وي نسبت به كاهش وزن او اقدام شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

حاضرین در سایت

25  مهمان و 0 عضو حاضر هستند

آمار سایت

بازدیدکنندگان
45
مطالب
749
پیوندها
17
بازدیدهای محتوا
1931092