سایت دکتر مظهری

مصرف چه ميوه هايي در بيماران ديابتي مفيد است و مشكلي ايجاد نمي‌كند؟

 بيماري قند وابسته به انسولين يا IDDM (تيپ I): داراي زمينه ژنتيكي بوده و گاهي نيز به‌علت خودايمني، پانكراس از توليد انسولين لازم بازمي‌ماند. اغلب اين بيماري در سنين پايين‌تر رخ مي‌دهد، مگر به‌علت خودايمني كه امكان دارد در هر سني اتفاق بيفتد.

بيماري قند غيروابسته به انسولين يا NIDDM (تيپ II): تحت تأثير فاكتورهاي محيطي ژن‌هاي خاموش شروع به فعاليت مي‌نمايند، مثلاً اضافه وزن و چاقي، مقاومت گيرنده‌هاي انسولين تحت تأثير افزايش توليد انسولين توسط لوزالمعده، ناتواني در ادامه توليد انسولين به اندازه كافي يا اختلال تحمل گلوكز.

ديابت حاملگي: درصدي از بانوان مستعد، در هفته‌هاي 22 تا 24 حاملگي به اين عارضه دچار مي‌گردند.

ديابت‌هاي متفرقه: تحت تأثير التهاب پانكراس يا جراحي آن يا به‌علت عوارض جانبي ناشي از مصرف داروهايي نظير كورتيكواستروئيدها (Corticosteroide) يا تيازيدها و همچنين اختلالات غدد درون‌ريز در سندرم كوشينگ.

نحوه درمان همه انواع ديابت در چند اصل لازم قابل اجرا است كه عبارت مي‌باشند از:

1-‌ رژيم غذايي متناسب با سن، جنس، وضعيت فيزيولوژيكي، روش زندگي و فعاليت.

2-‌ درمان‌هاي دارويي لازم در جهت هدايت و كنترل سوخت و ساز بدن با قرص و داروهاي دريافتي از طريق دهاني يا تزريق زيرجلدي انواع انسولين.

 

نقش كليدي تغذيه مناسب در بيماران ديابتي

هدف عمومي تغذيه درماني، تعديل و نرمال نمودن روند چرخه‌هاي متابوليكي بيماران به‌منظور پيشگيري و تعديل عوارض بيماري و افزايش اميد به زندگي (طول عمر)، حفظ بيماران از آسيب‌ديدگي در رگ‌هاي خونرساني به ارگان‌هاي حساس از طريق شاهرگ‌ها يا مويرگ‌ها مثل قلب، مغز، كليه و چشم مي‌باشد.

بر مبناي توصيه‌هاي اغلب انجمن‌هاي ديابت در گستره گيتي بايد انرژي محاسبه‌شده كل روزانه جهت هر بيمار به نسبت زير از منبع درشت‌مغذي‌ها تامين شود (درشت‌مغذي‌ها عبارتند از پروتئين‌ها، چربي‌ها و كربوهيدرات‌ها): از منابع كربوهيدرات‌هاي مختلف مخصوصاً پيچيده بين 60 تا 45 درصد كل انرژي، از منابع پروتئين 20-10 درصد، از منابع حاوي چربي يا چربي‌هاي خالص و قابل رؤيت و يا نامريي در قالب مواد مصرفي 35 تا 25 درصد كل انرژي بايد تامين شود، در مورد انواع روغن‌ها و چربي‌ها، بايد توجه نمود كه 10 درصد از چربي‌هاي اشباع‌شده، 20-10 درصد از چربي‌هاي اشباع‌نشده تك باندي و حداكثر تا 10 درصد آن از منابع چربي‌هاي حاوي چند باند اشباع‌نشده تأمين شود. ضمناً در قبال تامين درصد انرژي مشخص‌شده براي منابع كربوهيدراتي كه به دستجات تك‌‌قندي‌ها، دوقندي‌ها و چندقندي‌ها تقسيم مي‌شوند، در درجه اول بر استفاده از قندهاي مركب تأكيد مي‌شود و در درجه بعدي، مواد غذايي حاوي قندها بايد از موادي برگزيده شوند كه داراي نمايه گليسمي پايين‌تري هستند تا قند خون به سرعت افزايش نيابد. در قبال ميوه‌جات نيز اين قانون صدق مي‌كند و بر مبناي تقسيم‌بندي انجمن علمي تغذيه دانشوران آلماني تقسيم‌بندي ميوه‌ها را به شرح زير توصيه نموده‌اند:

الف)‌ ميوه‌جات داراي نمايه گليسمي پايين و مناسب براي افراد مبتلا به بيماري قند در چهارچوب محدوده تعيين‌شده و هر واحد مصرفي

زردآلو 20

گريپ‌فروت 25

آلبالو و گيلاس 25

سيب 35

گلابي 35

هلو 40

پرتقال 45

خرماي زرد 50

توت 50

انجير خشك 55

ب)‌ ميوه‌جات داراي نمايه گليسمي متوسط

موز 60

خربزه 60

آناناس 65

كشمش 65

خشكبار 65

انگور 65

هندوانه 70

ميوه‌جات داراي نمايه گليسمي بالا

كيوي 75

انبه 80

خرما (خرماهاي شبيه خرماي مضافتي) 85

 

دکتر سید ضیاالدین مظهری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

حاضرین در سایت

68  مهمان و 0 عضو حاضر هستند

آمار سایت

بازدیدکنندگان
45
مطالب
749
پیوندها
17
بازدیدهای محتوا
1933337